آقای محترم! ما نيامدهايم که بود و نبودمان هيچ تأثيری بر جامعه، بر تاريخ، بر زندگی و بر آينده نداشته باشد؛ ما آمدهايم که با دشمنان آزادی دشمنی کنيم و برنجانيمشان، و همدوش مردان باايمان تفنگ برداريم و سنگر بسازيم، و همپای آدمهای عاشق، به خاطر اصالت و صداقتِ عشق بجنگيم. ما آمدهايم که با حضورمان، جهان را دگرگون کنيم؛ نيامدهايم تا پس از مرگمان بگويند: از کِرم خاکی هم بیآزارتر بود و از گاو مظلومتر، ما بايد وجودمان و نفس کشيدنمان، و راه رفتنمان، و نگاه کردنمان، و لبخند زدنمان هم مانند تيغ به چش
برچسب:
نویسنده: طاها محبی
تاريخ: سه
شنبه
3 شهريور
1405 ساعت: 8:36